moje klimaty

Baranów Sandomierski - o rzut beretem od Tarnobrzega, dwa od Sandomierza.
Śliczne miejsce, piękny zamek, ciekawa historia, komercyjna wspólczesność - jakie tempora, takie mores, chciałoby się rzec;)

Zamek, późnorenesansowy, zwany czasem małym Wawelem - jak ten w Suchej, jak ten w Brzegu - zbudowany wg projektu Santi Gucciego na fundamentach istniejącej tu wcześniej twierdzy, był siedzibą rodu Leszczyńskich, potem m.in. Wiśniowieckich, Lubomirskich, Sanguszków, Potockich.
Mnie najbliższe jest nazwisko Sanguszków - któryś z rodu sprowadził ponoć pod Tarnów Tatarów, z których jedna z gałęzi moich rodzinnych się wywodzi;)

Baranów był ostatnim punktem programu naszych tegorocznych 'letnich wojazy', wpadłyśmy tu w drodze powrotnej, dość późno, jak widać na zdjęciach, a dodatkowo pospieszyła nas nadchodząca burza;(
Już z auta podziwiałyśmy biało-złoto-różowe od błyskawic niebo, na całej trasie do Krakowa - ale zdjęć nie będzie;)

Czyż nie piękne te krużganki?

Ten namiot to właśnie ta 'komercja', o której pisałam - cały niemal dziedziniec zajęty weselnym ustrojstwem.
Co tam - najlepsze życzenia na nowej drodze życia;)

Wszystkie zdjęcia do wglądu na picasa.pl, nie ma ich dzisiaj dużo, zapraszam.